ohh çok şükür bu hafta bitti

İşte kar kış kıyamet haftasını geride bırakmıştık sevgili seyirciler. Eğer cüce Şubat bi yamuk yapmaz ise, İstanbul'un kar olayı bitmiş sayılır. Nasıl ki Ağustos ayında 1 hafta hava 40 derece olur, kışın da 1 hafta karımız var. Ben hiç sevmem karlı havayı. Çünkü işe gitmek zorundayım ve hayatta en korktuğum şeylerden biri kayıp düşmektir. Ya elim kolum bacağım kırılırsa? Ya gözlük parçalanıp gözüme girerse ? Of çok korkunç. Bir de İstanbul sokaklarının kar altında gömüldüğü o kara vıcık çamurumsu pislikten nefret ederim. Oh işte neyse bitti gitti.

Kar yağışının ilk başladığı Cumartesi günü Arnavutköy 'de şöyle fotolar çekmiş idim , bari onları koyayım da postum şenlensin :

bu fotoyu da Pazartesi gecesi çekmiş idim, o sağdan geçen ışık hüzmesi neymiş acaba, çözemedim?

Ondan sonracığıma artık her akşam spora gidiyor idim. İşte yürüyüş bantı, bisiklet, bir de en sevdiğimiz SKY WALKER denen cihaz var, vallahi iflahımızı zikiyor , sonra bacak bilmemnesi, işte ağırlıklar falan filan... Gece de eve gelince küt diye uyuyorum, ne oyun oynayabiliyorum, ne kitap okuyabiliyorum, ne de MSN'i açabiliyorum... fakat kararlıyım , spora devam, acı yoksa ödül de yok, eski normal halime geri dönmeliyim acilen.

Ama size asıl spor salonunda yerlerde yuvarlanırken fotolarımı çekip koymalıydım püahahaha. Zıbıdı bi hoca var salonda, böyle sıska kemiksiz birşey, ilk gün bize esneme gerilme hareketleri gösteriyor idi, dengede duramadığım için Allaaah diye bağırıp uçan amca gibi yerlerde yuvarlandım ahahahah

İşte başka bir macera yaşamadım bu hafta. Ama haftaya La Capitanacığıma doğumgünü ziyafeti şölenine davetliyiz dostlar. Keçipeynirli böreğinden yaparsa yerim valla tutamazsınız beni:)))

Amanın kar buz tipiii

İstanbul'a Sibirya soğukları geldi dostlar, bizim bahçe yarım metre kar. Sabah babam benimle kalkıp karları küremese işe gelemezdim. Bebek karla kaplı, sahil yolu açık ama yan yollar ve de bizim yokuş imkansız bir durumda oyyy. Okullar da tatil, hatta üniversiteler de tatil. İşler tatil değil ama , işe gitmek zorundasın, ne uyuz değil mi. Benim de ADSL'im kesik olduğu için mecburen geldim. ADSL'im neden kesik bilemiyorum, ya kablolarım koptu, ya da borcumdan dolayı kapattılar??? Dış dünyaya bağlanmadan, ikide birde accuweather.com'dan havayı kontrol edemeden, kariyer.net'e bakamadan evde oturmak biraz sıkıcı. Ama bu sabah karda macera yaşamak yine de hoştu. Tabii o Sarıyer-Taksim otobüsünü yakalayamasam ne olurdu bilmem. Oradan Taksim'e geldik, ya da Uludağ diyebiliriz. Ulan tam otobüsten ineceğiz, şu Gaste denen Allahın cezası şeyi dağıtanlar burnumuza sokmasınlar o İstanbul Belediyesi yalakası iğrenç gazetelerini. Biliyorsunuz o berbat fosforlu kıyafetleri ile bu dağıtıcılar kentimizi sarmış durumdalar. Adım başı birisi "buyrun ücretsiz gazetemiz" diye burnumuza sokuyor bu kağıt paçasını. O gazete sandığınız saçmalık için kesilen ağaçlara yazık. En sonunda bugün dayanamadım, o tipide burnuma gazete sokan birine, "siktirin gidin kardeşim "dedim, tabii çok duyulacak şekilde değil, ailemizden bir kadının ağzından bu lafların çıkması skandal ne de olsa ama en azından kendim duydum, biraz olsun sinirim yatıştı. Neyse Taksim'den de otobüsüme yetiştim ve üşüyerek de olsa şirkete geldim. Akşama eve nasıl döneriz Allah bilir, bizim yokuş artistik buz patinajı pistine dönmüştür çoktannn.

ne güzel güneş

İstanbul'un karı buzu 2 günde bitti gitti. Bugün hava günlük güneşlik yine, atkı bere fazla bile gelmeye başladı. Çok şükür bu sene de çanak çömlek patlatmadan bu mevsimi geçirdik. Çünkü bilirsiniz düşmekten pek korkarım. Düşmez kalkmaz bir Allah. Birkaç sene önceki kışlarda patır kütür düşmüşlüğüm var, hatta buza oturunca "oh düştüm, artık korkmama gerek kalmadı" diye düşünmüş idim.

Neyse işte bahar gelse de sabah karanlıkta uyanmaktan kurtulsam. Zaten azıcık çalışma isteğimiz var, o da sabah gözümü açıp karanlık ve de soğuk havayı görünce geçip gidiyor. O yüzden bir an evvel hadi, yaz gelsin artık.

Bu da böyle havadan sudan bir yazı olmuş idi :)